2026’ya geldik…
Bu güzel adada hâlâ bitmeyen kaoslar, bir türlü sonuçlanamayan diploma süreçleri, yolsuzluk davaları, liyakatsiz atamalar ve toparlanamayan devlet kurumlarıyla karşı karşıyayız.

Buna karşın, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi; 1–1,5 milyon nüfusuyla en düşük enflasyon seviyelerinden birini yakalarken, biz KKTC olarak 300–600 bin kişilik nüfusumuzla dünyada en yüksek enflasyon seviyelerinden birini yaşıyoruz.
Sadece bu bile düşündürücü. Fakat daha da önemlisi: üreten ve kendi kendine yeten bir ülkeden günden güne dışa bağımlılığın artması.

Tarımda Gerçek Sorumluluk ve Planlama Eksikliği

Bugün tarımda ne yazık ki dışa bağımlı hâle geldik. Tahıl ürünlerinde ithalata mahkûmuz. Neden mi?
Çünkü:

• Plansız ve bilgisiz tarım politikaları,
• Plansız su yönetimi,
• Bilinçsiz ilaç kullanımı,
• Doğru verilere dayanmayan üretim stratejileri…

…gibi kötü yönetim pratikleri üretimi zayıflatıyor.
Oysa tarımsal veriler ve analitik bilgi olmadan, nasıl doğru analiz yapılacak? Nasıl planlama yapılacak?
Sorum açık: NASIL?

Hayvancılıkta Çelişkiler

Devlet eliyle üretim yapan çiftliklerimiz (örneğin Margo gibi tesisler) varken; neden hâlâ yurt dışından hayvan ithal ediyoruz?
Bu nasıl bir hayvancılık politikasıdır?
Plansızlık bu kadar belirginken, hayvancının sorunları ortada, çözümleri bellidir. Hızla çözüm beklenirken, ilgili birimlerin plansız hareketleri hayvancılığı yok olma noktasına sürüklüyor.

Turizm: Potansiyel Varken Yetersizlik

Turizm adasıyız… Peki arkeoloji kazılarını hızlandırmadan, ülkemize yeni destinasyonlar kazandırmadan nasıl daha fazla turist çekeceğiz?
Yurt dışında, turizme katkı sağlayan kale, han ve harabeler gibi yerdeğerlerimiz varken; bizde ne ekliyoruz?
Üniversitelerimizin Arkeoloji bölümleri sadece eğitim mi verecek yoksa kazılarda aktif rol almalı mı?
Elbette almalı! Hem kazılara büyük katkı sağlamalı, hem de öğrenciler sahada uygulamalı eğitim görmeli.

Yeni Bir Dönem İçin Acil Revizyon

Artık TARIM, HAYVANCILIK, TURİZM ve EKONOMİ politikalarında acil bir revizyona ihtiyacımız var.
Ülke vizyonu için;

• Uzman, deneyimli ve başarılarıyla tanınan isimler doğru pozisyonlara getirilmeli,
• Doğru ekiplerle birlikte doğru planlar yapılmalı,
• Ve çok çalışmalıyız.

Çünkü artık kaybedecek zamanımız yok.
Hiç yok!

Yapay Zeka ve Analitik Planlama

Bugünün teknolojisi, Yapay Zeka gibi araçlar; doğru verilerle beslendiğinde bize olası senaryoları hızlıca sunabilir, politika analizlerini derinleştirebilir ve ülkemiz için en uygun stratejilerin belirlenmesine yardımcı olabilir. Bu fırsatı değerlendirmeliyiz.

“Ülkeni, toprağını ve bayrağını sevmek sadece çalışmakla olmaz; geleceğe yatırım yapmak, emek vermek, üretmek ve özveriyle çabalamakla gerçek anlamını bulur.”
— Serkan Kırmızı

Kaynak: https://ajanscyprus.com/index.php/2026/01/29/2026-yilinda-kktc-kaybolan-vizyon-ve-artan-bagimlilik/

2026 yılının ilk 15 gününü geride bıraktık. Yeni yıla girerken tüm dünyada ortak bir temenni vardı: Barış. Ancak daha yılın başında İran’da yaşanan olaylar ve can kayıpları, barışın dünyaya ne kadar uzak olduğunu bir kez daha acı bir şekilde hatırlattı. Ne yazık ki umutla başlayan her yıl, gerçeklerle çok hızlı yüzleşiyor.

Ocak ayı ile birlikte ülkemizde de asgari ücret görüşmeleri yeniden gündemin merkezine oturdu. Aslında “yeniden” demek daha doğru; çünkü yıllardır aynı ezberi bozamıyoruz. Asgari ücret her yıl son dakika tartışmalarıyla, aceleyle ve çoğu zaman toplumun büyük bir kesimini tatmin etmeyen şekilde belirleniyor.
Oysa bu süreç neden 6 ay önceden başlatılmasın? Ülkenin ekonomik verileri, yaşam maliyetleri, çalışanın alım gücü masaya yatırılıp gerçekçi bir oran yıl bitmeden açıklansa… Çalışanlar yeni yıla daha umutlu, daha güvenli bir şekilde başlamış olmaz mı?

Ancak sorunlarımız yalnızca asgari ücretle sınırlı değil. Ülkemizde çözüm bekleyen çok daha derin ve hayati meseleler var. Özellikle tarım ve hayvancılık sektörü adeta çöküşün eşiğine gelmiş durumda. Buna rağmen hâlâ kalıcı ve sürdürülebilir çözümler üretilemiyor. 2026 yılına da yine grevlerle, belirsizliklerle ve yapısal sorunlarla giriş yapmış olduk.

Artık görmezden gelemeyeceğimiz bir gerçek var: İklim değişikliği kapımıza dayanmış durumda. Bu şartlar altında tarım ve hayvancılık politikalarımızı acilen gözden geçirmek zorundayız. Üretim modellerimizi yenilemeli, verimliliği artırmalı ve ülke genelinde planlı bir revizyona gitmeliyiz.

Bir diğer önemli konu ise gençlerimiz… Tarımı ve hayvancılığı genç nesillere sevdirmeden, onları bu sektörlerin içine katmadan geleceği inşa etmemiz mümkün değil. Bu alanları gençler için cazip hale getirmeli, bilgiyle, teknolojiyle ve desteklerle bu işi bir “miras” olarak devretmeliyiz.

Zaman daralıyor. Gecikiyoruz.
Artık günü kurtaran çözümler değil; 5, 8 hatta 10 yıllık üretim ve kalkınma programları konuşmalıyız. Ülkemizi kalkındırmak için teknolojiyi, insan gücünü ve verimli topraklarımızı birlikte kullanmak zorundayız.

Çok çalışmalıyız.
Çünkü kaybedecek zamanımız kalmadı.